شماره مطلب : 21959
زمان انتشار : 97/2/3 - 11:29 2018/4/23
آوینی فیلم: روزهای سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر در حال سپری شدن است؛ با همان هیاهویی که خنثی کننده یک سکوت ذاتی است و با همان سلفی گرفتن با چهره ها که تنها کامروایی اش برای عکاسان خبری است که فرسنگ ها فاصله با تماشا و نقد و تحلیل دارند. اما نکته متمایز در روز گذشته، استفاده از کارشناسان سینما به جای مشاهیر سینمایی! برای معرفی فیلم و خوشامدگویی به حاضران بود که همین میزان تغییر می تواند ارزنده باشد.
گزارش سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر

در میان ابرها چه خبر است؟

آوینی فیلم: روزهای سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر در حال سپری شدن است؛ با همان هیاهویی که خنثی کننده یک سکوت ذاتی است و با همان سلفی گرفتن با چهره ها که تنها کامروایی اش برای عکاسان خبری است که فرسنگ ها فاصله با تماشا و نقد و تحلیل دارند. اما نکته متمایز در روز گذشته، استفاده از کارشناسان سینما به جای مشاهیر سینمایی! برای معرفی فیلم و خوشامدگویی به حاضران بود که همین میزان تغییر می تواند ارزنده باشد.

آوینی فیلم: روزهای سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر در حال سپری شدن است؛ با همان هیاهویی که خنثی کننده یک سکوت ذاتی است و با همان سلفی گرفتن با چهره ها که تنها کامروایی اش برای عکاسان خبری است که فرسنگ ها فاصله با تماشا و نقد و تحلیل دارند. اما نکته متمایز در روز گذشته، استفاده از کارشناسان سینما به جای مشاهیر سینمایی! برای معرفی فیلم و خوشامدگویی به حاضران بود که همین میزان تغییر می تواند ارزنده باشد.

اگر بخواهیم از روش «خندوانه» ای ها برای بررسی اتفاقات فرهنگی و غیرفرهنگی کشورمان استفاده کنیم، می توانیم به زور بخندیم و همانند اتفاق روز گذشته در لابی طبقه 6 مجتمع سینمایی چارسو، به جمع «رامبد جوان»، عکاسان و جمعی از خبرنگاران بپیوندیم و در حال گرفتن سلفی، فریاد بزنیم، «ما خیلی باحالیم»! یا می توانیم به وجه معنادار تیزر بخش سینمای سعادت سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر توجه کنیم که از زبان کاراکتر «مهدی احمدی» در فیلم «چهل و هفت» به منتقدان تذکر داده می شود: «امشب مهمونی گرفتم دوستامو دعوت کردم میخوای گند بزنی توش؟!» پس همانند بسیاری دیگر از خبرسازان روزگار به شکلی محترمانه و با دلی خوش از خوبی ها خواهیم گفت و مرتب در دل به خود می گوییم «عصبانی نیستم» و هیچ وقت فراموش نمی کنیم که «ما خیلی باحالیم»!

به سراغ چهارمین روز از برگزاری سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر می رویم. شنبه همانند روزهای پیش بیشترین استقبال از فیلم های ایرانی راه نیافته به فضای جشنواره داخلی فجر و اکران بود و مهم ترین اتفاق رخ داده با رونمایی از تازه ترین ساخته «کمال تبریزی» شکل یافت. وقتی سالن تازه تاسیس و کوچک شماره 6 «چارسو» با انبوه مخاطبان اعم از اهالی رسانه و سینماگران بیش از گنجایشش مخاطب به خود دید تا از «فریدون جیرانی» تا «سام نوری» به تماشای «خودسر»ی های «قدرت صمدی» با نام اسبق «قدرت شب پره» بنشینند. «مارموز» قصه ی یک جوان ساده لوح و خودسر است که مدام میان «شب پره بودن» و «خودسر بودن» در حرکت است.

درباره آثار مختلف به نمایش درآمده در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر، در فرصتی مغتنم مطلبی به نگارش درخواهد آمد و به نقد و تحلیل آثار پُرهیاهوی جشنواره همانند «در میان ابرها»ی مجید مجیدی خواهیم پرداخت که آرزوهای روز نخست را به تمامی برآورده نکرد. و درباره آثار ضعیف ایرانی همچون «راه رفتن روی سیم» ساخته احمدرضا معتمدی می نویسیم که موفق نبود و البته سراغی از فیلم های ارزشمند جشنواره خواهیم گرفت؛ آثاری که به مخاطبان واقعی سینما توصیه می شود در نوبت های دوباره در جشنواره به تماشایشان بنشینند؛ همانند فیلم های «ترانه گرانیت»، «دولاتوف»، «مادر مخوف»، «شهاب سنگ ها»، «آگا»، «گندم»، راهزن مست» و «غرش». و البته آثار بخش «بازسازی کلاسیک‌ ها» که نام بزرگانی همچون «گدار» و «وایدا» در آن به چشم می خورد.

اضافه کردن دیدگاه جدید