شماره مطلب : 13565
زمان انتشار : 94/5/25 - 16:44 2015/8/16
آوینی فیلم - این فیلم که به دلایل نامشخص از جشنواره رقابتی سال گذشته فجر کنار گذاشته شده بود، برای اولین بار در جشنواره "سما" رونمایی شد و از همان جا نگاه ها را به خود معطوف کرد.
نگاهی به فیلم "قندون جهیزیه" ساخته علی ملاقلی پور

اثری که در قحطی کمدی سالم، گوهری است

آوینی فیلم - این فیلم که به دلایل نامشخص از جشنواره رقابتی سال گذشته فجر کنار گذاشته شده بود، برای اولین بار در جشنواره "سما" رونمایی شد و از همان جا نگاه ها را به خود معطوف کرد.

آوینی فیلم - چند روزی است که فیلم "قندون جهیزیه" ساخته جوان کاربلد سینمای ایران، علی ملاقلی پور وارد چرخه اکران شده است و در این روزهای ابتدایی به فروش قابل توجه ای نیز دست یافته است. فرزند فیلمساز ارزنده سینمای ایران مرحوم رسول ملاقلی پور با اولین فیلم بلند خود پا به عرصه حرفه ای سینما گذاشته و در گام اول با وجود نگاه طنازانه ای که دارد به خوبی عمل کرده و برخلاف آثار کمدی دیگر که به بهانه های جذب مخاطب و با توسل به گونه های سیاسی، دفاع مقدس و معناگرایانه در حقیقت نگاه سطحی فکر خود را وارد چرخه تولید می سازند، به هیچ وجه به سمت تقلیل اخلاق نزد بیننده دست نمی زند و با اتکاء به روندی معقول از فیلمنامه ای استاندارد و اجرایی خلاقانه سعی دارد ضمن حفظ حریم اخلاق مداری، تماشاگر خود را حتی بیشتر از آن آثار کمدی مبتذل بخنداند و این مساله در سینمای این سال های کشورمان، موهبتی گران قدر خواهد بود. این فیلم که به دلایل نامشخص از جشنواره رقابتی سال گذشته فجر کنار گذاشته شده بود، برای اولین بار در جشنواره "سما" رونمایی شد و از همان جا نگاه ها را به خود معطوف کرد.

فیلم "قندون جهیزیه" در مورد زوجی است جوان از طبقه کارگر که موعد قرارداد اجاره منزل مسکونی شان به پایان رسیده و برای یافتن مقادیری پول به پیشنهاد بنگاه دار مبنی بر اجاره چند روزه خانه برای لوکیشن فیلمبرداری موافقت می کنند و این وسوسه موجب سختی های بسیاری برای زن و مرد جوان می شود، به خصوص که در همسایگی آن ها پیرمردی تنها و عاشق پیشه با گربه ای در آغوش قرار گرفته باشد که به دنبال باج خواهی باشد! فیلم اول ملاقلی پور به سادگی و بدون پیچیدگی های متن و اجرا، روایت خود را پیش می برد و نکته مهم عدم سکته ریتم فیلم و روایت اثر و تقسیم درست اطلاعات در طول روند داستان می باشد. همچنین فیلمساز که خود از اهالی سینما است، به شکلی ظریف اقدام به انتقاد از وضعیت سینما می کند و مناسبات غلط سینمایی را مورد پرسش قرار می دهد و البته این تیغ انتقاد در لایه طنازگونه اثر از بُرندگی دور شده و به نرمی در پوست پذیرش بیننده می نشیند.

همچنین بازی های یک دست و گاه متفاوت نقش آفرینان از نکات برجسته اثر است که حتی صابر ابر یکنواخت را به هنرپیشه ای متفاوت بدل می سازد و نگار جواهریان اگر چه دارای دوگانگی پرداخت شخصیت و اجرا در ابتدا و در ادامه مسیر فیلم است، اما در نهایت خود را بازمی یابد و از طرفی نکته درخشان بازی ارزنده بازیگر مرد نقش مکمل است. فیلم به دور از مولفه های ساده انگاری و ژست گرایی سعی دارد در میانه نگاهی یکنواخت و دراماتیزه به مسیر حرکتی خود ادامه دهد.

متاسفانه تعریف نادرست و مصادره به مطلوبی که از گونه سینمای کمدی در ایران به عمل آمده، این ژانر را از جایگاه ارزنده و شرایط قابل پرداخت در چرخه سینمای ایران دور کرده و به غیر از چند اثر انگشت شمار در طول تاریخ سینمای ایران، کمتر می توان فیلمی قابل اشاره و شریف را در سینمای ایران و در ژانر کمدی به یادگار گرفت. شاید مهم ترین فیلم سینمای ما در این سال ها "اجاره نشین ها" اثر ارزنده داریوش مهرجویی باشد و یا "لیلی با من است" کمال تبریزی که توانستند ضمن حفظ فضایی طنازانه و مخاطب پسند در طول اثر، نگاهی اصیل و خلاقانه را در فیلمنامه و اجرا حفظ کنند.

فیلم "قندون جهیزیه" هم بر این اساس یکی از بهترین و ماندگار ترین فیلم ها در این نمونه است. اثری که می خواهد تماشاگر داشته باشد اما از موازین انسانی و اخلاقی خود دور نشود. به دنبال ارائه اثری اجتماعی است اما داعیه دار جریانی نمی باشد و مانند عصرهای یخبندان، شب هایی تاریک برای بیننده تجویز نمی کند. فیلم نه به دنبال پاداشی است و نه نهنگ بی اخلاقی را در خود رشد می دهد و سادگی را از نام قندون و خانواده محوری را از عنوان جهیزیه بازگو می کند. "قندون جهیزیه" فیلمی سالم و شاداب برای خانواده ها است.
مسلما تماشاگر ایرانی به دنبال شمایلی شاداب و شادمانه برای خود بوده و از طرفی فضای روایی آثار کمدی را تهی دستانه حس می کند، مساله ای که در این سال ها تماشاگر فعال سینمای ما را به تماشاگران خنثی  تبدیل کرده است و امید می رود ضمن توجه بیشتر به سطح کیفی آثار و توجه بیشتر به شرایط مجوز فیلم ها، از هرگونه بی هویتی و دورماندن از اصالت دور شد.
مرتضی اسماعیل دوست
انتهای پیام./

منبع: آوینی فیلم

اضافه کردن دیدگاه جدید